هیچ دیواری برام بلند نیست.

یه وقتایی به این نتیجه می‌رسی که بودن یه سری آدم تو زندگیت فقط ضرر داره برات, فقط بودنشون انرژی می‌گیره, حالا فرقی هم نداره چه نسبتی باهاشون داری, گاهی وقتا یه همکار, یه دوست, یه آشنا مهم اینکه به اون نتیجه برسی که باید حذف کردن رو هم یاد بگیری و بدونی که لازمه هست تو زندگی بیشتر از اینکه نگه‌داشتن آدم‌ها مهمه از دست دادن‌شون یه وقتایی مهم‌تر هست, چون با از دست دادن دوباره بر می‌گردی به خودت, به اینکه یاد می‌گیری آدمها اون چیزی که نشون می‌دن نیستن, اون حرفهای که میزنن نیستن, آدمها خیلی اوقات عقده ها و کمبودهاشون رو می‌خوان تو رابطه ها پیدا کنن ولی نمی‌دونن هر رابطه‌ی برای این کار جواب نمی‌ده, هر رابطه‌ی خاص خودش هست.

*بعضی آدمها, حرفها, نوشته‌ها , حس‌ها فقط به درد سطل آشغال می‌خورن بیشتر از این ارزش ندارن.